“Agressie moet je altijd opvolgen”

Verslag RegioSessie ‘Over de grens’ 17 mei 2015 in De Bilt

“De aanpak van agressie tegen medewerkers in de is een zaak van de lange adem. We kunnen niet één keer iets op papier zetten en dan besluiten dat we klaar zijn.” Dat is de tekst waarmee sessieleider Sander Flight de RegioSessie ‘Over de grens’ in De Bilt opent. Bijna veertig medewerkers uit zes zorgbranches bezoeken de sessie en maken kennis met de aanpak van de Mutsaers Stichting en leren van politie en Openbaar Ministerie hoe aangifte doen en een strafproces in zijn werk gaan.

Tijd voor actie
De Mutsaers Stichting is één van de 27 organisaties die afgelopen jaar hebben deelgenomen aan een project over de opvolging van agressie-incidenten. Aan het begin van het avontuur kwam de organisatie erachter dat er veel aangiftewaardige incidenten plaatsvonden, maar dat er nauwelijks aangifte werd gedaan. Tijd voor actie, zo vertellen Lars Maes en zijn collega Joey Driessen in De Bilt: “Er zit nu een lijn in alles wat we doen. Elke melding wordt tegenwoordig besproken in het team. Onderdeel van die bespreking is de vraag of er wel of geen aangifte wordt gedaan. Lars: “Dus als er sprake is van een aangiftewaardig incident, staat een medewerker niets in de weg om aangifte te doen. Als hij of zij dat wil, kunnen we dat ook namens de organisatie doen.” Joey: “Dat beslist het slachtoffer zelf, niet de organisatie. Maar op het moment dat hij besluit geen aangifte te doen, moet hij wel met heel goede argumenten komen en dat besluit als het ware verdedigen tegenover het hele team.”

“Doe altijd aangifte”
Wel of geen aangifte doen. Daarmee gaat Hans Slijpen, contactpersoon voor de Zorg van Politie Eenheid Midden Nederland, in het tweede deel van de sessie verder. “Ik zie veel redenen waarom zorgmedewerkers geen aangifte doen. Van ‘het kost teveel tijd’ tot ‘agressie hoort nu eenmaal bij het risico van het vak’. Stuk voor stuk weerlegt Hans de argumenten. “Want geen aangifte doen kost op termijn altijd meer tijd”, zo stelt Hans. Het standpunt is duidelijk: “Gaat een patiënt, cliënt, familielid of bezoeker over de grens, dan moet er altijd aangifte worden gedaan.”

Hans deelt allerlei tips met de deelnemers aan de sessie. Zoals zorgen voor een goede samenwerking met je wijkagent, de mogelijkheden om min of meer anoniem aangifte te doen, het gebruik van de ELA-voorschriften en het doen van een melding in plaats van aangifte. “Onderschat de kracht van een melding niet”, aldus Hans.

OM
Na een aangifte gaat het Openbaar Ministerie (OM) met het dossier aan de slag. Namens het OM is bij deze sessie Officier van Justitie bij het parket Amsterdam Gabriëlle Hoppenbrouwers aanwezig die precies uitlegt wat er na een aangifte gebeurt: “Je hebt aangifte gedaan, het bewijs is rond, wij ontvangen dat, beoordelen of het bewijs volledig is, schrijven een tenlastelegging, wanneer er sprake van is sturen we een dagvaarding naar de verdachte.” Ze licht alle ins en outs toe: niet iedere zaak kan tot vervolging komen, er zijn minimaal twee bewijzen nodig om een zaak rond te krijgen, voor minderjarigen gelden andere regels en ook met het OM kun je om tafel. “Wij hebben een medisch officier, een BOPZ-officier, een VPT-officier. Die zijn betrokken bij het opstellen van convenanten. Als je contact zoekt, zorg dan dat dat gebeurt. Want het kan!”

Enthousiast
De aanwezige (jeugd)zorgprofessionals zijn enthousiast over deze sessie, die ze met een 8 beoordelen. “Alle informatie sluit goed aan op de praktijk, hier kan ik mee verder!”